Wat is seksuologie?

Voor de meeste mensen is de stap om hulp te zoeken bij seksuele problemen niet evident. Praten over een heel intiem onderdeel van je leven, zeker wanneer het niet loopt zoals je wil, vraagt veel moed.

Een therapie bij seksuele problemen verloopt grotendeels hetzelfde als een therapie voor andere klachten. Hetgeen je kan lezen onder ‘psychotherapie’ en ‘relatietherapie’ is dus ook van toepassing wanneer je op consultatie gaat bij een seksuoloog. Indien de drempel te hoog is voor een gewoon face-to-face gesprek, kan je je ook aanmelden voor online therapie. Deze vorm van therapie gebeurt aan de hand van emails.

Een lichamelijk onderzoek is geen onderdeel van een consultatie bij een seksuoloog in onze praktijk. Net zoals bij een psycholoog, bestaat een consultatie bij een seksuoloog enkel uit gesprekstherapie

Bij seksuele problemen gaan psychologische en lichamelijke factoren vaak hand in hand. Daarom is het hierbij erg belangrijk om een brede kijk te hanteren. Indien nodig kan een doorverwijzing naar een gynaecoloog, androloog, huisarts, osteopaat of kinesitherapeut aan de orde zijn. Een doorverwijzing gebeurt uiteraard steeds in onderling overleg.

Er zijn twee soorten seksuele problemen: seksuele onvrede en seksuele dysfuncties.

Bij seksuele onvrede is er een verschil tussen wat men verwacht en wat men beleeft of kan beleven. Bijna iedereen wordt in zijn leven op een bepaald moment geconfronteerd met seksuele onvrede. De meeste vrouwen ervaren bijvoorbeeld periodes van verminderde zin (bv. de eerste jaren na het krijgen van een kindje), mannen kunnen in bepaalde omstandigheden moeilijkheden hebben met het krijgen of behouden van een erectie. Dit soort problemen kan te herleiden zijn tot relationele moeilijkheden, maar kunnen evengoed te maken hebben met situationele factoren (te weinig tijd, stress, ...). Ze behoren tot het spanningsveld van ieder koppel en zijn meestal van voorbijgaande aard. Een aantal gesprekken met een seksuoloog kan vaak veel verheldering brengen en voorkomen dat een seksuele dysfunctie ontstaat.

Een seksuele dysfunctie heeft verschillende gemeenschappelijke eigenschappen. Zo is er steeds seksuele onvrede aanwezig. Deze onvrede is niet tijdelijk maar zet zich vast in een patroon. Men spreekt van een seksuele dysfunctie wanneer seksuele onvrede zich op een hardnekkige manier in het lichaam vertaald. Er is een blokkade van één van de fasen in het seksueel reageren. Deze blokkade zal niet vanzelf verdwijnen, het is dus aangewezen een seksuoloog te raadplegen.

Bijvoorbeeld: wanneer een man ondervindt dat telkens hij wil vrijen, de erectie onvoldoende is, zal hij seks vermijden uit angst om te mislukken. Zowel de man zelf als zijn partner verwachten dat vrijen zal eindigen met frustratie, veeleer dan met bevrediging. Als gevolg hiervan kan de zelfwaardering dalen en kunnen tal van negatieve gevoelens aanwezig zijn (schaamte, schuld, depressie, angst). Wanneer de negatieve spiraal zich verder zet en er geen momenten meer zijn waarop de erectie wel voldoende is, spreken we over een seksuele dysfunctie.