Wat is osteopathie?

Osteopathie is een discipline die bewegingsbeperkingen in het lichaam opspoort en behandelt. Deze bewegingsbeperkingen kunnen in om het even welk weefsel in het lichaam voorkomen en leiden tot functiestoornissen.

Osteopathie hanteert naast zijn wetenschappelijke onderbouw ook een breed therapeutisch denkkader. Dit vormt “de kapstok” waarrond het onderzoek en behandeling worden opgebouwd. Binnen dit kader hebben we oog voor zowel mechanische, psychologische, sociale, (bio)chemische als energetische invloeden op ons systeem. Door deze brede holistische kijk op het lichaam kan osteopathie een oplossing bieden voor problemen die een complexe oorzaak hebben.

Osteopathie bestaat uit drie belangrijke pijlers:

  • Locomotorisch systeem (bewegingsstelsel)
  • Visceraal systeem (organen)
  • Cranio-sacraal systeem (basale regulatie)

Elk van deze pijlers wordt onderzocht en de interactie tussen deze systemen is van groot belang. Daardoor is het geheel groter dan de som der delen.

PRINCIPES VAN DE OSTEOPATHIE

Het lichaam is één interactief geheel

Er is een constante beïnvloeding van de verschillende weefsels in ons lichaam ten opzichte van elkaar.

Bvb: Gewrichten kunnen niet bewegen zonder spieren, Spieren kunnen niet functioneren zonder bezenuwing, bezenuwing kan niet goed functioneren zonder voldoende slaap…

Het lichaam reguleert zichzelf (autoregulatie)

Het lichaam zal zichzelf zo goed mogelijk aanpassen aan een opgelegde verandering. Wanneer het lichaam niet in staat is om zich voldoende aan te passen zal dit tot klachten leiden. Hierbij zijn er verschillende fasen. Tijdens de normale autoregulatie is er een constante adaptatie aan externe en interne invloeden. Wanneer het lichaam zich niet meer kan adapteren zal het dit op een andere manieren compenseren. Wanneer het lichaam door verschillende compensaties niet meer naar behoren kan functioneren zal het decompenseren.  Dit leidt onvermijdelijk tot klachten en/of ziekte.

Bvb: Wanneer je na een enkelverstuiking een kleine bewegingsbeperking in je enkel overhoudt zullen het knie- en heupgewricht  dit moeten opvangen. Het lichaam past zich geleidelijk aan deze nieuwe situatie

Interactie tussen functie en structuur

De structuur van een orgaan zal bepalen hoe het functioneert. Door herhaald (dys-)functioneren kan de structuur van een orgaan veranderen. Dit gebeurd door het hierboven uitgelegde principe van adaptatie/compensatie.

Bvb: Wanneer je heel je leven veel suikers eet worden je cellen ongevoelig voor insuline en kan je diabetes krijgen. Hierdoor wordt de energievoorziening van je cellen verstoord en gaat celweefsel afsterven (= structurele verandering: diabetesvoeten)

Regel van de arterie (arterial rule)

Bloedvoorziening is elementair voor het goed functioneren van een structuur of orgaan.  Doordat bloedvaten zich een weg banen door de weefsels van het lichaam ontstaat de kans dat er een beperking van ontstaat van de doorstroming. We spreken hierbij over beperkte doorbloedingsveranderingen die door het langdurig karakter een invloed uitoefenen op het weefsel.

Bvb: Na een ontsteking van de darmwand ontstaat er littekenvorming. Door de beperkte elasticiteit van dit litteken kan de lokale doorbloeding van deze regio in het gedrang komen en aanleiding geven tot darmkrampen.

Leven is bewegen

Het gaat hierbij om beweging in de meest brede zin van het woord. Van beweging in de ledematen tot de beweging van rode bloedcellen in de bloedbaan, er is geen kwalitatief leven zonder beweging!